Le dialecte Symiako - Τα Συμιακά

Άστα κοράκι μμου, λλίο ν ήτο ν εχτές τη νύχτα ν α πάθουμε ν τα κακά της μοίρας μας.
-Τί καλέ μαμά;

• Ο αφέντης σ σου ο αντιχάραος, έφυε ν απου της Τσίας το γ καφενέ ν απόντε μεσάνυχτα, κι εκουβάλησε ν τον μαντακάση ν εις το σπίτι.
  Ευτυχώς κι έχα μπαρωμένα.
  Εχτύπα να του ννοίξω κι έ ντον έβαλλα μέσα τον πενταφορισμένο
  Απού τα πολλά, ελυπήθηντον, κι είπα του α φύκει όξω τα παπούτσα και τις κράτσες του, κι έβαλα τον μέσα.
  Γούλη ν την νύχτα ν ο κερατάς ο ξωποδύτης εζβάρνητζε ν εις το κατώφλι, κι έβγαλλε ξιλλές φωνές, λαουρίστικες.
  Ευτυχώς κι έχω στη μ πόρτα ν αοπίσω το δίχτυ με τον Σταυρό ν τω Βαγιώ, κι έ μ περνά τίποτε...
  Τζάπα τζωή κοράκι μ μου αόψε...
  Φτενά την εκατσιρδίσαμε!
• Le texte ci-dessus est en dialecte Symiako, la première langue que j’ai parlée avec mon papou Παντελής et ma maami Κατερίνα, chez nous aux Carmes à Marseille, puis après le français dans la rue du quartier et à l’école, et correctement le grec à partir de mon premier voyage en Grèce avec ma mère en 1968….. Que de merveilleux souvenirs d’enfance et de jeunesse !!!